Araştırma Alanları

Masa başında geçen uzun çalışma saatlerinin kas-iskelet sistemi üzerindeki etkisi ve bu etkinin çalışma ortamı düzenlenerek nasıl azaltılabileceği bu alanın merkezinde yer alır. Çalışmalar hem çalışma istasyonunun fiziksel düzenini hem de çalışanın gün içindeki oturma, pozisyon değiştirme ve mola alma davranışını birlikte ele alır. Yürütülen randomize kontrollü bir çalışmada, çevrim içi verilen ve davranış değişimi aşamalarına göre uyarlanan ergonomi eğitiminin çalışma duruşunu ve ergonomik risk düzeyini iyileştirdiği gösterilmiştir.

Boyun, sırt ve bel bölgesinin işlevi ile bu bölgelerde görülen ağrı ve yeti yitimi arasındaki ilişki bu alanda incelenir. Çalışmalar, şikâyetin görüldüğü bölgeyle sınırlı kalmayıp komşu bölgelerin de değerlendirilmesi gerektiğini vurgular: örneğin lateral epikondilit tanısı almış bireylerde derin servikal fleksör kas kuvvetinin ve servikal kas enduransının sağlıklı kontrollere göre azaldığı gösterilmiştir. Benzer biçimde, akıllı telefon kullanımının yoğunlaştığı gençlerde derin boyun ekstansör kas enduransı ile ağrı, yeti yitimi ve uyku kalitesi birlikte ele alınmıştır.

Bu alan, egzersizin etkisinden çok insanların egzersize neden başladığı, neden sürdürdüğü ya da neden bıraktığı sorusuyla ilgilenir. Egzersiz davranışının değişim aşamaları, karar verme dengesi ve öz yeterlik gibi davranış bilimi kavramları, fizyoterapi uygulamasına aktarılabilir biçimde ele alınır. Yapılan kesitsel çalışmalarda gençlerin egzersiz davranışı değişim aşaması değerlendirilmiş ve kişilik özellikleri ile egzersiz eğilimi arasındaki ilişki incelenmiştir.

Kişinin kendi bedenine ilişkin farkındalığı, bedensel duyumları yorumlama biçimi ve duygusal durumu ile beden deneyimi arasındaki ilişki bu alanda incelenir. Amaç, ağrıyı yalnızca dokudaki bir sorun olarak değil, kişinin bedeniyle kurduğu ilişkinin bir parçası olarak anlamaktır. Yayımlanan çalışmalarda beden farkındalığı ile duygusal durum arasındaki ilişki ve yetişkin kadınlarda beden farkındalığı ile somatizasyon arasındaki bağlantı ele alınmıştır.

Fizyoterapide verilen her kararın arkasında bir ölçüm vardır; bu alan o ölçümlerin kendisini konu alır. Kuvvet, endurans, duruş ve işlev ölçümlerinin nasıl yapıldığı, hangi araçların hangi ortamda kullanılabildiği ve elde edilen verinin klinik akıl yürütmeye nasıl aktarıldığı incelenir. Çalışmalarda basınçlı biyofeedback ile kas kuvveti ölçümü, endurans testleri, el dinamometresi ve duruş değerlendirmesinde mobil uygulama kullanımı gibi yöntemler ele alınmıştır.

İnsanlar ağrıları ve duruşlarıyla ilgili soruların yanıtını giderek daha çok dijital kaynaklarda arıyor; bu alan o yanıtların niteliğini inceler. Üretken yapay zekâ araçlarının ofis ergonomisi ve omurga sağlığı sorularına verdiği yanıtlar uzman değerlendirmesi ve okunabilirlik ölçütleriyle incelenmiş, yanıtların genel olarak yeterli bulunmakla birlikte bireye özgü değerlendirmenin ve klinik karar verme sürecinin yerini alamayacağı sonucuna varılmıştır. Alan ayrıca Türkiye kaynaklı fizyoterapi literatürünün bibliyometrik olarak incelenmesini de kapsar.